Blijf op de hoogte van Bonnie’s nieuws, blogs en aanbiedingen

Zelfdoding deel 2: Ik wil in liefde gaan.

2 mei, 2016

Ha Pap, eerst ga ik even voor de lezers uitleggen wat er vandaag is gebeurd naar aanleiding van ons eerste artikel over zelfdoding en hoe jullie er, in de ongeziene wereld, naar kijken.

Vanochtend had ik een bel afspraak met Sterre, ze vertelde me dat ze van kinds af aan al een beeld heeft gehad dat haar leven rond deze leeftijd zou gaan stoppen. Ze vertelde me dat ze het genoeg vindt hier op de aarde, maar dat ze in liefde wil gaan. Ze had het artikel gelezen en alles in haar resoneerde hiermee. Dat de ongeziene wereld geen oordeel hierover heeft. Dat er verschillende redenen kunnen zijn waardoor iemand zijn of haar leven beëindigd en dat wij daar met ons menselijke brein en waarden en normensysteem niet echt over kunnen oordelen. Jarenlang heeft ze het geprobeerd, bij de GGZ, hulpverleners, met pillen, onderzoeken, alles om dit idee in haar hoofd te veranderen. Nooit heeft ze zich hier thuis gevoeld, ze vertelde me zelfs dat ze altijd heeft gevoeld dat het haar missie is om hier een voorbeeld in te zijn. Dit onderwerp open te gooien en om die beslissing in liefde te kunnen maken. Mijn aardse oordeelsysteem en mijn waarden als psychologe, levenscounselor en medium lieten zich direct in me horen. Is er niet nog een weg, schreeuwde het in mij.
Vervolgens deelde ze dat ze dit uitgebreid, al jaren, met haar directe omgeving heeft besproken. Ze heeft zelfs 2 jonge kinderen.

Wat mij opviel, naast mijn denken dat nog allerlei argumenten wil vinden om iets te kunnen veranderen, was de diepe rust en ontspanning waarmee ze sprak. Over de jarenlange strijd, over het niet mogen praten over haar diepe gevoel om het leven op haar eigen tijd en haar eigen wijze te mogen verlaten. Ze is klaar met de strijd en het zal naar haar zeggen niet lang meer duren. Ze wil in liefde gaan, heeft allerlei pakketjes gemaakt voor haar kinderen, ouders, vrienden en bekenden.
De documentaire over de levenskliniek kun je hier bekijken.
heeft haar geholpen om de rust te vinden. Het eerdere artikel van ons heeft herkenning en een gevoel van liefde gegeven. Ze is in overgave en niets wat ik vraag of zeg brengt haar van haar stuk.

“Waarom bel je mij eigenlijk”, vraag ik haar. “Wat zou ik dan nog voor je kunnen betekenen?”
Weet ze ook niet, behalve dat ze het gevoel had met me te moeten bellen. Na een uur weet ik wat ik voor haar kan doen. Ik wil haar een stem geven. We komen samen tot de conclusie dat ook dit onderwerp, hoe erg we het ook mogen vinden, besproken mag worden. Ik wil haar ruimte geven dat ze zich zo mag voelen en dat ze hierover mag praten. Ik vraag haar om haar verhaal op te schrijven en dit binnenkort met me te delen en ik vertel haar dat ik vandaag ook een stuk hierover wil schrijven en dat ik ook mijn vader en de groep weer vraag om hun mening……

We kunnen hier van alles van vinden maar het is wel iets wat plaatsvindt in deze maatschappij. De levenseindekliniek krijgt enorm veel aanvragen van mensen die het leven zelf willen beëindigen. Met dit stuk zou ik niet willen dat het een soort vrijbrief zou zijn voor mensen, op wat voor manier dan ook. Maar ik realiseer me direct dat dit mijn angst is die spreekt omdat je niet zomaar tot zo’n beslissing komt. Ik laat het oordeel gewoon maar even achterwege.

————

Zo Pap, ik ben diep onder de indruk maar ook geëmotioneerd na het gesprek met Sterre. Ik kan het verdriet al voelen van de nabestaanden, haar ouders en kinderen. Ik voel van alles en ergens de hoop dit te kunnen veranderen. En ik voel wanhoop over het feit dat we op aarde zo weinig ruimte bieden aan alle mensen waardoor mensen besluiten hier niet meer te willen leven en ik voel hoe belangrijk het is dat iemand in liefde mag gaan. En tegelijkertijd ben ik het boek van Laura aan het lezen die haar leven beschrijft na de zelfdoding van haar vader toen ze tiener was. Ik voel zelfs angst om over dit alles te schrijven en wat het teweeg kan brengen. Wel voel ik de noodzaak om te spreken over zelfdoding en de keuze die mensen zelf willen maken. Sterre wil het niet stiekem doen waardoor het trauma kan geven, ze wil in liefde gaan…..

Zo lieve Bon,
Even op adem komen, even in diepe ontspanning komen anders vang je de informatie gekleurd op. Dit is overigens voor elk onderwerp belangrijk. Dus haal je eigen oordeel eraf en luister met je hart.

Lieve Bon, mensen en Sterre,
Het leven is oneindig en eeuwig dus je kunt er geen einde aan maken. Wel kun je besluiten om je aardse leven te beëindigen. Er is hierover geen mening, wel begrip en liefde. Ja de wereld is niet gemakkelijk, dat heb ik ook ervaren in het jappenkamp op jonge leeftijd, gevolgd door vele beproevingen in mijn latere leven. Ik was arts en zag regelmatig mensen die euthanasie of hulp bij zelfdoding wilden ontvangen. Als arts doe je je uiterste best om mensen zo lang mogelijk te laten leven. Dat was mijn werk, hoewel ik ook zag dat het in sommige gevallen mensonvriendelijk was om zo door te gaan.

Zoals we eerder hebben aangegeven is er geen eenduidige rede waarom zielen besluiten terug te gaan naar huis of om hun leven hier op aarde te beëindigen. Het kan zelfs eerder zijn afgesproken door de ziel zelf. Zoals we eerder aangaven ligt achter iedere schepping die we als mens maken de onuitputtelijke bron van liefde die ons die vrije keuze geeft.
Daarnaast zien we, en weten jullie ook, dat het aardse leven voor veel mensen geen gemakkelijk leven kan zijn, met vele beproevingen. Ook geven we als mens nog te weinig ruimte in onze creatie voor compassie, delen en samenzijn.
Dit komt doordat de mentale constructie van angst diep ingebed ligt in het menselijk brein en lichaam.  Je bent echter dit lichaam niet. Zo lang we geen ruimte bieden voor iedereen, zolang de maatschappelijke prestatiedrang af gescheidenheid en competitie creëert, zolang we elkaar niet opvangen en ondersteunen, zo lang zullen er zielen zijn die het niet aankunnen, er genoeg van hebben, of gewoonweg terug willen naar Huis. Omdat ergens er in hun systeem, zoals bij ons allen, de herinnering ligt opgeslagen van de wereld van Liefde.

Ja Bon, zoals jij al aan haar aangaf is de andere mogelijkheid, de hemel naar de aarde te trekken en in volledige aanwezigheid van het Zelf verkeren. Dan maakt het niet uit waar je naar toe gaat. Wij zullen je echter niet aangeven wat beter is, omdat jij niet weet wat de weg voor iemand is. 

Ja Pap, maar wij creëren toch ook veel illusies over van alles. Dan kan dit idee toch ook een illusie zijn, dat alles is opgelost als je eenmaal daar bent? Moeten we dan niet iemand behoeden voor illusie en een omweg?

Nee Bon, want dat is het prachtige van de vrije wil en scheppingskracht. Weet je, uiteindelijk groeien we allemaal naar het licht, het maakt niet uit hoe. 

Ik hoor je Pap, maar mijn denken schreeuwt om een andere oplossing.

Ja Bon, dus laat even je oordeel los over wat beter is. Jij denkt dat te weten maar dat weet je niet!

Weet je Pap, het leven hier op aarde is toch ook zo mooi? En hoe zit het dan met het verdriet dat je anderen aandoet? Geven jullie dan toestemming voor zelfdoding?

Nee Bon, het is aan niemand om een ander toestemming te geven of om een ander iets te verbieden. Zo zit liefde niet in elkaar. Liefde straft niet, geeft geen schuld maar brengt je altijd terug naar de essentie, de eeuwige liefde. In het grote plan is dit niet schokkend voor de bron van liefde. Wel zou het wereldschokkend moeten zijn waardoor ieder mens tot het besef komt van wat we als mens gezamenlijk scheppen op aarde. Het is door de af gescheidenheid dat het lijden ontstaat. We zijn allen één zoals ik al eerder zei. Dood en leven is een relatief begrip in de wereld van het eeuwige leven. Net als angst en donker relatief is in de wereld van de bron van Liefde. 

En spijt Pap, komt dat dan?

Dat zou kunnen maar hoeft niet. Lees het stukje van spijt nog even terug en zie dat spijt je laat voelen dat je niet de weg van liefde liep, zodat je weer je pad kunt volgen. Het hoeft dus niet zo te zijn dat je spijt tegen komt ook al zeggen de aardse waarden iets anders. Het grote probleem is echter dat de aardse waarden net als de spelregels van een spel zijn. Monopoly heeft andere regels dan de regels in je dagelijks leven. Zo zijn de aardse spelregels heel anders dan de eeuwige universele wetten. Wanneer het aardse spel is afgelopen, zie je het geheel. 

Oké Pap,
Maar kun je me dan vertellen of zij spijt krijgt?

Nee Bon, dat is haar proces niet dat van jou. Het grote plan is liefde. Onthoud dat ook al lijkt het heel anders. Je hebt ook zelf  pas ervaren wat er gebeurt als je liefde uit het oog verliest.
We zijn in ieder geval blij dat het onderwerp op aarde bespreekbaar wordt. Blijf ook hierin je hart volgen.
Iedereen kan en mag er een mening over hebben. Het mag bespreekbaar worden over hoe deze wens ontstaat en hoe we de aarde een plek kunnen maken voor iedereen. Echter een mening van ons, anders dan liefde, zal je niet ontvangen. 

Dank je Pap, mooi

————————-
Deel 1 over zelfdoding kun je hier vinden.

Wil je zelf een avond meemaken over de gesprekken met mijn vader kijk dan op de evenementen of de site:
Dinsdag 14 Juni: Den Haag
Aanmelden: bonniebessem@gmail.com
Donderdag 30 Juni: Oud Beijerland
Aanmelden: info@spirituelecirkelhw.nl
——————————–
Zelf ervaren?……
Woensdag 15 Juni: Workshop schrijven met de ongeziene wereld in Den Haag.
Wil je boodschappen ontvangen vanuit de ongeziene wereld? En wil je communiceren met je dierbaren.
Ik schrijf al een tijdje de gesprekken op die ik met mijn vader heb sinds hij naar huis is gegaan.
Deze dag leg ik je uit hoe je dat zelf ook kunt doen en oefenen.
———————————
Bonnie Bessem (1968) is psychologe, auteur en levenscounselor. In 1990 kwamen ze met de hele familie voor het eerst in Het Arthur Findlay College. Samen met haar familie geven ze al jaren les in mediumschap, spiritualiteit en de Levensinitiaties®. Ook is ze initiatiefnemer en mede-oprichter van Het LevensCollege waarin men verschillende opleidingen kan volgen als levenscounselor en het nieuwe mediumschap.
Meer informatie en boodschappen uit de ongeziene wereld zie het boek Onderweg naar verlichting – ISBN:9789081747943
Boek over het mediumschap: Bonnie en Willemijn Bessem – Tao van het mediumschap 
Ook te bestellen via de site.​

Volg op fb: https://www.facebook.com/Inspiratie-boodschappen-uit-de-on…/
Volg in het Engels: https://www.facebook.com/Mediumship-Spirit-Messages-338335…/

Over Bonnie Bessem

Bonnie Bessem (1968) is psychologe, auteur, medium en levenscounselor. Bonnie schrijft om mensen te inspireren, aan het denken te zetten en te ondersteunen. Op dit moment schrijft ze over de boodschappen die ze ontvangt van haar vader die 28 juli 2015 naar huis is gegaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *