Blijf op de hoogte van Bonnie’s nieuws, blogs en aanbiedingen

De Queeste – 3

1 september, 2020

Na een bezoek aan de New Forest ben ik nu in Glastonbury…. Tegenover de grotere heuvel de Thor ligt een kleinere en daar werd ons oog naar getrokken. Niet alleen ons oog maar ook ons hart.
We besluiten die kant op te gaan maar er staat een hek om heen, prikkeldraad met alles erop en eraan. Toch voelen we de energie van deze heuvel. We willen er echt op en vinden iets waar we door heen kunnen kruipen. Na een tocht door de brandnetels en nog een keer over een prikkeldraadhek vinden we de boom en de plek. Wat een liefde en wat een vrede overvalt ons. Die boom blijkt de Hemelboom te zijn. Hoe toepasselijk. We liggen op onze rug, Hester, Irina en ik… starend naar boven naar de prachtige boom. We doen onze ogen dicht en zien de tijden van toen. Families, samen, waarin zo’n vrede en harmonie lag. De magie als onderdeel van het dagelijks leven. En liefde en ongelofelijke liefde. Een heerlijke inspiratie bereikt me:

Liefde
Het start met de kennis van wat liefde is en de bron hiervan.
Ik heb je lief zijn loze woorden wanneer je de bron van liefde niet kent.

Wees stil en ontvang eerst de liefde vanuit de Goddelijke vader en moeder om te ervaren wat het is.
Laat het dan jouw hart beroeren waardoor jouw hartslicht gaat stralen zoals is bedoeld.

Laat de roos zich ontvouwen in je hart om de mystiek van zelfliefde te leren kennen,
Verspreid dan haar geur aan eenieder die bij je komt.

Wees verheugd wanneer je liefde leert kennen
Want dan ken je de geneugten van het Goddelijke, van Mij
Ik die jou de geschenken in overvloed aanbiedt.
Voor jou om te verspreiden onder je broeders en zusters

Soms voel je hoe je hart scheurt als een zoete pijn door een liefde niet van deze aarde
Je dacht dat je liefde kende en wordt vervoerd naar de diepere regionen waar Mijn liefde verblijft
Om je in totale extase achter te laten
Met een glimlach en een herinnering

Dit zijn mijn zegeningen aan Jou

Ook worden we ons bewust van het thema van deze week. Vaak wordt door uiterlijk vertoon en omdat iedereen iets moois vindt ook ons oog daarnaar getrokken. Maar vaker is het echte licht te vinden daar waar niet de menigte naar toe loopt. We zijn als mens geprogrammeerd door alle reclames voor dat wat bijzonder zou zijn of magisch waardoor we de echte bijzonderheid niet eens zien. We vereren de Hollywood sterren en degenen die veel geld hebben, maar kunnen de echte schoonheid in de mens niet meer zien. We mogen de ogen om echt te zien en de oren om echt te horen gaan ontwikkelen. Het doet me denken aan de tekst in de bijbel waarin Jezus vertelt over de zaaier die zijn zaad verspreidt. “Soms wordt wat zaad meegenomen door de wind of direct opgegeten door de vogels. Soms komt het op stenen terecht waar het geen wortels kan ontwikkelen of tussen de doornen. En af en toe raakt het vruchtbare grond om te groeien en te bloeien. Wie oren heeft om te horen.”

Ook de volgende dag bij de Chalice Wells komt het thema van echt zien en echt horen naar boven. Soms kun je iemand fantastisch vinden terwijl dat slechts een buitenlaagje blijkt te zijn en soms loop je langs iemand, zonder om te kijken, die zo bijzonder blijkt te zijn. In de groep waarmee we reizen vertelt iemand dat het de ronde doet dat Jezus naar Stonehenge zou gaan die dag. Lachend denk ik dat niemand hem zou herkennen, al staat hij voor je.

Chalice Well is bekend als de rode bron aan de voet van Glastonbury Tor. Het is omringd door een prachtige tuin. Het symbool van de Chalice Well is de Vesica Pisces, een universeel teken dat de vereniging van hemel en aarde voorstelt, van geest en materie en van het mannelijke en vrouwelijke. Er hangt een prachtige pure en zachte energie. Het water is hier rijk aan ijzer en daardoor rood van kleur. Het zou geneeskrachtig zijn. Wanneer je het water mixt met het water van de witte bron die ernaast ligt krijg je een heerlijke verfrissende smaak. Er wordt gezegd dat hier de kelk van het laatste avondmaal werd begraven.
In de tuin, nog voordat we bij de echte bron zijn, vinden we een magisch plekje. Ik word overvallen door een heftig gevoel van heimwee en verdriet. Ik huil en voel hoe dat diep vanuit mijn buik naar boven komt. Er komt verdriet om de hoeveelheid prachtige zielen die hier op aarde zijn geweest om licht te brengen. De mensheid zag ze niet, werd bang en kruisigde of vergruisde hen. Wat is dat toch pijnlijk, dat we niet zien wie we echt zijn, dat we het licht niet zien slechts een vernislaagje. Ik word stil en voel hoeveel liefde er leeft in mij en hoe voorzichtig ik nog ben in dit leven. Een verborgen angst misschien die me voorzichtig maakt omdat mensen je zo snel verkeerd begrijpen of angstig worden door je kracht en je liefde. Samen met Irina en Hester deel ik dit bijzondere moment. Ik voel ook met zekerheid dat ik beiden, en alle leden van ons healteam al zo lang ken. Dat we elkaar zo hebben lief gehad en geholpen….

Ik dacht dat ik liefde kende… maar dat wat zich in mij opent en naar buiten stroomt kende ik nog niet. En waarschijnlijk is dit ook nog slechts het topje van de ijsberg. Wel is mijn intentie altijd geweest in mijn leven om alle liefdes te kennen, dan leer ik namelijk de bron en het geheel kennen.

De volgende dag gaan we naar Stonehenge. Oh ja, Jezus zou daar zijn…
Stel je voor dat er daar iemand zou lopen met het licht van Jezus, zou ik die persoon dan herkennen? Ik zal eerlijk zijn: ik denk het niet.

Het is de tweede keer dat ik er ben en nu heb ik de tijd om te voelen en te ervaren. Er zijn weinig mensen door de Corona. Wat zijn die stenen toch indrukwekkend. Plotseling valt me op dat we de weg, die er vlak langs gaat, helemaal niet horen. Er rijdt veel vrachtverkeer en het lijkt net alsof er een glazenwand tussen zit. We liggen in het gras en voelen het magnetisch veld van Stonehenge… Het grappige is dat Twan en Greethje met de camper iets buiten dit veld staan en Twan kan het licht niet zien en Greethje kan opeens niet meer pendelen. Het is wel duidelijk dat er een hele bijzondere energie aanwezig is rondom Stonehenge.
Later in een meditatie met het healteam zien we allemaal hoe we in de cirkel gaan staan en hoe er in het midden een krachtige witte vortex ontstaat. Ik voel me opgetild en het lijkt net alsof de vortex weer iets in me schoonmaakt, zuiverder maakt. Er ontstaat een poort naar de andere dimensies en sommige van ons zien ook die verschillende dimensies.

Na ons bezoek aan Stonehenge gaan we naar Avebury met de andere grote steencirkels. Het leuke daarvan is dat je de stenen kunt aanraken. Vervolgens gaan we een sjamanengrot in. Deze grot werd gebruikt door de sjamanen om verbinding te maken met de ongeziene wereld. Ik werd direct bevangen door de trance energie die daar hangt. Voor mij betekent dat dat ik gemakkelijk in een trance kan komen waardoor ik ook mijn gidsen door me heen kan laten praten. Ik voelde hun inspiratie en de enorme liefde in die grot. We hadden met een paar elkaars handen vast en de tranen stroomden over onze wangen… ik dacht dat ik liefde kende. Ik ontvang een prachtige initiatie daar.

De volgende dag geef ik Irina, Greethje, Hester en Twan de initiatie die ik de dag ervoor ontving, we zien dat het witte licht dat ik uitblaas, blauw wordt als de energie het lichaam van de ander ingaat. Uren daarna voelt iedereen zich opgeruimd en geaard. Ook de groep waarmee we zijn geven Irina en ik die initiatie. Bijzonder om te zien wat er met iedereen gebeurt. Ook bij iedereen anders. Ik krijg een duidelijk beeld dat Irina en ik dit eerder hebben gedaan, ooit. Ik voel hoe dankbaar ik ben om dit nu weer te mogen doen op Weary Hill vlak bij ons huis waar we logeren. Weary Hill ligt precies op de Michael Leylijn samen met de Thor en Stonehenge.

En dan de volgende dag een cadeautje:
‘s ochtends krijgen we bericht dat er een graancirkel inde buurt is. Notabene van de Zon. Irina had er lachend de dag ervoor eentje besteld, het liefst de Zon. Toch bijzonder en 23 juli blijkt een bijzondere datum te zijn voor Sirius. Van Sirius is het bekend dat die 3 zonnen heeft. In de dagen erna komen er nog 2 zonnen bij in de vorm van graancirkels. Met z’n drieën vroeg op pad, wanneer we daar aankomen is er een groep Fransen. We lopen direct naar de middenstip en gaan liggen. Plotseling komen de Fransen om ons heen staan en krijgen we een soort zegening van ze. Zo bijzonder om te voelen. Eén Fransman wilde ons liever zoenen. “I want to kiss you Godesses!”, riep hij blij. Daarna komt David aangelopen. Een jongeman die voor ons gaat staan. Hij zegt het volgende: “Ik wil jullie namens alle mannen onze verontschuldigingen aanbieden. Voor alles wat wij als man de vrouw hebben aangedaan via onderdrukking en misbruik. De kracht van de vrouw is nu zo belangrijk om de balans in ons allemaal te kunnen herstellen. Willen jullie als vrouw ons helpen die balans te herstellen en ons te vergeven?”
Tranen stromen over onze wangen. Ik ben zo diep geroerd. Oude stukken, collectieve pijnlagen van de vrouw, laten zich bij ons plotseling los. Voordat we het weten is hij alweer verdwenen en blijven we in stilte en verwondering achter. Wat is er nou net gebeurd? Een engel die naar de Aarde is gezonden. Al weken hoor ik vanuit de ongeziene wereld: Het is nu tijd voor de vrouwelijke energie om de wereld te herstellen. En niet 1 Messiah in de vorm van een vrouw maar velen die samenwerken. Samen met de mannen die ook voelen hoe de vrouwelijke energie nu de balans kan herstellen in de wereld. Wanneer we weglopen uit de graancirkel komen we drie vrouwen tegen. Net als wij, eentje met bruin, blond en rood haar. We lachen naar elkaar en omhelzen elkaar spontaan. We vertellen over David en ook bij hen komt de verwondering en dankbaarheid om dat te mogen horen en voelen. Zij zullen nu het vrouwelijke in deze graancirkel gaan vertegenwoordigen.
Soms heb je van die dagen dat de synchroniciteit zo prachtig coherent is. Alle gebeurtenissen en ontmoetingen kloppen dan en hebben boodschappen voor ons. In ons dagelijks leven luisteren en zien we vaak niet goed. Ik kan iedereen aanraden om hierin te oefenen.
“Wie oren heeft om te horen, wie ogen heeft om te zien”.

De roep van Sophia

Jij prachtig kind van de Goddelijke moeder.
Weef het goud, de subtiele draden van je leven.
Laat je in mijn stilte koesteren door mijn kracht.
Voel jouw moed zich ontvouwen voor het allergrootste plan.

Liefde, alles doordringend, vindt altijd haar weg.
Zachtjes zal de pijn en twijfel jouw verlaten
Om je te herinneren aan de essentie van jouw prachtige licht.

Kom samen en verenig in de viering van het leven
Met je zusters en broeders, de liefdeshoeders.
Wees niet meer bang, je wordt zo geliefd.

Juist de liefde is waar je de moed voor nodig hebt
Omdat het alles zichtbaar maakt in de wereld en in jou.
Omdat het vuur van passie zal oplaaien
En jouw herinneringen aan het paradijs doet heropenen.

Er komt niet 1 Messias, man of vrouw, maar samen.
Iedereen heeft een stukje van het geheel
Zo ontdek je de eenheid en de grootsheid daarvan.

Jij prachtig kind van de Goddelijke moeder
Door mij ben je geboren
Als licht en in mijn eeuwige zijn
Zal jij altijd bestaan

Zij aan zij, samen

Wees stil en herinner
Wees stil en voel mij
Wees stil en hoor mij

Wat was het wat ik diep heb verstopt in jouw ziel?
Weggestopt zodat je het pas kunt ontdekken als je er klaar voor bent.
Als je bereid bent de stappen te nemen.
En je alleen leert luisteren naar die Stille stem in je ziel.

Want die Stille Stem ben IK
De hoeder van jouw eeuwige ziel.
Onverschrokken, ben ik trefzeker
En stuur ik jouw bewustzijn naar die plek
Los van alle aardse verleidingen, gedachten en verzoekingen
De plek van waarheid, diep in je ziel.

Ben jij bereid die stappen te nemen?
De meester te worden van je gedachten en het aardse?
Zo stil te worden dat je de stem leert horen?

Dan zal ik daar zijn om jou te ontmoeten….

 

Na de reis in Glastonbury volgen in een rap tempo een aantal uitdagingen. De eerste is een liefde die omslaat in verlangen. Het interessante is dat het direct de liefde doet verminderen en de onbevangen vrijheid verdwijnt. Ik ben stil en laat het gevoel in mij ronddwalen om te kijken wat er gebeurt en wat de bedoeling is. Ik weet diep van binnen de test aangezien ik deze al zo vaak heb gevoeld. Wanneer we liefde van wie dan ook willen vasthouden glipt het als zand door onze vingers heen. Een heilige relatie wil een speciale relatie worden. Hoe herken je deze gevoelens? Dat herken je op het moment dat je iets of iemand wilt hebben en de bijbehorende beklemmende gevoelens die erbij komen. Ik weet en voel heel goed dat mijn liefde er voor velen is en dat die verminderd wanneer ik dat alleen aan een paar speciale mensen zou moeten geven. Mijn liefde daalt in frequentie wanneer ik het lichamelijk wil beleven in plaats van de zielsliefde door mijn lichaam te laten gaan. Ik geloof dat de vroegere Tantra praktijken ook echt hierover gingen. Ook de relatie van Jezus en Maria Magdalena was gebaseerd op de tantrische principes. Niet hebben maar delen. De bedoeling is om de lichamelijke gevoelens van passie in het lichaam omhoog trekken door de chakra’s heen zodat het een prachtig zuiver licht wordt. Liefde tussen mensen in hun meest zuivere vorm is een zegen voor iedereen in hun buurt. Speciale liefde gericht alleen op elkaar sluit mensen vaak onbewust buiten. Ik voel die liefde in me en hij transformeert.

De volgende komt langs. Oude familiepatronen waardoor ik het gevoel krijg dat ik Bonnie moet blijven in plaats van mijn ziel. Ik ben trouwens benieuwd hoe mijn ziel heet alhoewel Sophia, en alles waarmee zij wordt geassocieerd, wel de naam is die in mij het meest resoneert.
Ik doorloop de familie uitdagingen niet helemaal zoals ik zou willen en val ook terug in mijn oude persoonspatronen. Vergeven en mijn hart openen is de weg. Twan belt me op om te zeggen dat hij een dynamiek ziet in mijn licht. Ik weet precies waar het over gaat. De persoonlijkheid ging aan en wil zich verdedigen en gelijk krijgen.

Door het boekje Onpersoonlijk Leven van Joseph Benner word ik met mijn volgende uitdaging geconfronteerd. Er staan een aantal reflectievragen in voor diegenen die leraren zijn. Vragen als hoeveel je nog per se voor je zelf doet. Hoe gevoelig je nog bent voor lofuitingen en kritiek en hoe vaak je persoonlijkheid het nog heerlijk vindt om nodig gevonden te worden. Geef ik alle credits aan God of denk ik dat er veel uit mezelf komt? Ik ben er stil door en zie en ervaar de listigheid van mijn persoonlijke behoefte…Hoe fijn is het om juist in overgave te gaan. Hierdoor gaat alles stromen. Zo interessant is de dualiteit en hoe dat 2 kanten zijn van dezelfde munt. Wanneer ik iets wil is de aangeleerde weg in dit leven om daarvoor iets te moeten doen en meestal is het trekken en duwen. Wanneer ik niets meer wil neemt God het stuur over en gebeurt er van alles. Ik merk dat er aan transmutatie aan de gang is. Ik kende het woord niet totdat zowel Greethje al Yvette hierover begonnen te spreken en ik vervolgens een prachtige kaart hierover trok. De kaart uit Crystal Mandala Oracle van Alana Fairchild. De kaart van Maria Magdalena. Wat een mooie synchroniciteit. Het gaat over de Goddelijke alchemie, de kunst van transmutatie waarbij het spirituele bewustzijn zo krachtig in het lichaam komt dat het een totaal nieuwe vorm creëert. Het is heel gek om uit te leggen maar dat is wat ik ook in me voel. Ik voel mijn ziel die zoveel groter is dan mijn kleine persoonlijkheidje Bonnie. De ziel die ik vanaf nu Sophia noem. Het is alsof mijn persoonlijkheid kreunt en steunt met alle lichamelijke ongemakken die erbij komen. En de ziel? Die is even liefdevol, zacht en geduldig.
Ik hoor de woorden:

Lief kind, vertrouw maar.
Laat je kleinigheid maar los, al heeft dat je jarenlange veiligheid gegeven.
Vertrouw op de goddelijke leiding in dit proces.
Ik ben het altijd geweest,
die je de inzichten gaf en de suggesties tot het nemen van beslissingen.
Nu is de tijd aangebroken dat het volle licht van mij door jouw persoonlijkheidslaagje heen gaat schijnen.
Zoals je al lang weet, is alles mogelijk
De taak van de goddelijk alchemisten is het herstellen van het op angst gebaseerde bewustzijn op aarde.
Ik, jouw ziel, zorgt al voor de alchemistische processen,
in jou en in de mensen om je heen
Het licht zal het licht van de ander versterken zodat hun ziel ook gaat spreken.
En laat de ander zien waar het licht nog niet schijnt.
Voel de kracht van overgave waardoor de afgescheidenheid verdwijnt en jij mij weer bent in plaats van je illusionaire afgescheidenheid.
Voel je die vreugde diep van binnen?
Die je hart beroerd en iedere cel in je lichaam laat verwonderen?
Wat ik, de ziel, het goddelijke principe is hier, nu en voor eeuwig.

Je ziel Sophia

 

wordt vervolgd…

Over Bonnie Bessem

Bonnie Bessem (1968) is psychologe, auteur, medium en levenscounselor. Bonnie schrijft om mensen te inspireren, aan het denken te zetten en te ondersteunen. Op dit moment schrijft ze over de boodschappen die ze ontvangt van haar vader die 28 juli 2015 naar huis is gegaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *